Filiz ÇELİK
Hırçın denizlere atıp sandalı
En ücra kıyıya varmalı şimdi
Gönülden uzatıp yemyeşil dalı
İnsanlığı candan sarmalı şimdi
Hak'kın yolunu hak için saymalı
Yüreğini serip ortaya koymalı
İnleyen kalplerin sesin duymalı
İnsanlığı candan sarmalı şimdi
Çilenin tezgahı panayır yeri
Kiminin alnında ecelin teri
Kiminin gözünden dökülür feri
İnsanlığı candan sarmalı şimdi
Binlerce hayat var el aman diler
Anlatmaya yetmez ki kelimeler
Hissiyat vurgunda zar bahaneler
İnsanlığı candan sarmalı şimdi
Zaman bir soluktur günler su gibi
Akıp akıp gider görünmez dibi
Kalmışsa merhamet vicdan sahibi
İnsanlığı candan sarmalı şimdi
Kabiller çoğaldı habiller yasta
Yeryüzü dağınık dünya kausta
Gökyüzü feryatta bekliyor pusta
İnsanlığı candan sarmalı şimdi
Filiz Çelik
