Ayşegül Gök
İnsan, anlaşılmadığında biraz ölür... Ruhu yeniden diriltecek olan, insanların alkışı değil; Rabb'inin rahmetidir. Kulu herkes anlamak zorunda değildir.Saygı duymak zorundadır. Bazen seni anlamayanlar, sana verilmiş bir imtihandır.
Kalbini, seni duymayan kapıların önünde hoyratça yorma.
Her gönül aynı lisanı bilmeyebilir.Kimini yıllara bırakırsın , kimini yollara, sessiz çığlıklarında yok olursun....
Unutma ki en ağır yaraları sevdiklerin açar, en güzel şifayı ise Allah verir. İnsanların anlamadığı yerde Allah seni bilir. Gözyaşın konuşmasada rabbin seni işitir. Kalbin kanasa da O görür.
Öyleyse kırıl yinede dimdik dur . Lal ol yinede hayata küsmeyip Rabb'ine yönel. O ne güzel vekildir sana aslında ,anlaşılmamak seni insanlardan uzaklaştırıp Hakk'a yaklaştıran en büyük lütuftur.
Senin varoluşun insanların seni anlaması ile mümkün değil, senin Rabb'ini bulmanla mümkündür....
